דיויד ברוזה · 1991 · rock, lang he · A
أوتار أغنية אל תתנו להם רובים - דיויד ברוזה
בואי נא, אחות, ושבי לך כאן מנגד
تعالي يا أختي، واجلسي هنا أمامي
פן אחדל לנשום ואת גם לא תדעי
لئلا أتوقف عن التنفس ولن تعلمي حتى
פה, בבית הזה, מתים כל כך בשקט
هنا، في هذا البيت، يموتون بهدوء شديد
קר לי לבדי
أشعر بالبرد وحدي
אוי קר לי לבדי
آه، أشعر بالبرد وحدي
עוד גדול הלילה, המנורה צהבהבת
لا يزال الليل طويلاً، والمصباح يتوهج بصفرة
את עצי הגן הרוח מניעה
الريح تحرك أشجار الحديقة
עד שבאת הלום ישבה כאן השחפת
حتى أتيت إلى هنا جلس السل
היא טובה כמוך, אחות רחמניה
إنها طيبة مثلك، أختي الرحيمة
היא חיבקה אותי, כמו הייתי ילד
احتضنتني كأنني كنت طفلاً
היא אמרה לי "בכה מעט אל תתבייש
قالت لي: "ابكِ قليلاً، لا تخجل
ילדך יתום ואשתך אומללת
طفلك يتيم وزوجتك تعيسة
ואתה תינוק בן ארבעים ושש."
وأنت طفل رضيع في السادسة والأربعين من عمرك"
אוווו אוווו
אוווו אוווו
אוווו אוווו
ווה
אוווו אוווו
אוווו אוווו
אוווו אוווו
ווה
אחותי, הלא ידעת ודאי, הגידי
أختي، ألم تكوني تعرفين بالتأكيد، قولي لي
למה החולים נראים קטנים כל כך?
لماذا يبدو المرضى صغارًا هكذا؟
ואני הלא אדם-חייל הייתי
وأنا لم أكن إنسانًا-جنديًا؟
הן דיברתי פה אל פה עם כלי תותח
لقد تحدثت هنا فمًا لفم مع آلات المدفع
זה היה מכבר, העת אמנם חולפת
كان ذلك منذ زمن، والوقت يمضي فعلاً
את בגדי השרד איני לובש מאז
لم أرتدِ ملابس الخدمة منذ ذلك الحين
לי השאירו רק מדליה ושחפת
لم يتركوا لي سوى ميدالية وسل
את יודעת מה זו התקפה של גז
أتعرفين ما هو هجوم الغاز؟
עוד אזכור אחות - שמיים לא שמיים
لا زلت أتذكر يا أختي - سماء ليست سماء
רוח מתגלגלת בין שטיחי קמה
ريح تتدحرج بين سجاجيد القمح
חודש מאי היה יפה מכל המאיים
كان شهر مايو أجمل من كل الأهوال
שילדה אי פעם אמא אדמה
التي ولدتها الأرض الأم يومًا
אוווו אוווו
אוווו אוווו
אוווו אוווו
ווה
אוווו אוווו
אוווו אוווו
אוווו אוווו
ווה
הגדודים הלכו כאחוזי סחרחורת
سارت الكتائب وكأنها مصابة بالدوار
כילדי בית ספר שקיבלו יום חג
كأطفال مدرسة نالوا يوم عطلة
חיילים זקנים התירו המחגורת
جنود عجائز فكوا الأحزمة
והריחו יחד שמש וטבק
وشمّوا معًا الشمس والتبغ
מן הראש הסירו את כובעי הפלד
نزعوا خوذات الفولاذ عن رؤوسهم
סלסלו שפם וסלסלו בקול:
فتلوا الشوارب وصاحوا بصوت عالٍ:
היי רגליים-ליים דרך מצלצלת
هيا أرجل-أرجل، طريق يرن
הי נלכה-לכה עד אשר ניפול
هيا نمشي-نمشي حتى نسقط
ובמנגינות פרחו עצי תפוח
وفي الألحان أزهرت أشجار التفاح
ואימי שלי צבטה את לחיי
وأمي قرصت خدي
ועל השדות התגלגלה הרוח
وعلى الحقول تدحرجت الريح
וזרקה אלינו מלוא חופניה מאי
ورمت علينا حفنتيها الملأى بمايو
אוווו אוווו
אוווו אוווו
אוווו אוווו
ווה
אוווו אוווו
אוווו אוווו
אוווו אוווו
ווה
עוד אזכור אחות,
لا زلت أتذكر يا أختي،
פתאום... פתאום לפתע
فجأة... فجأة وبغتة
באה האימה, ידענו את ריחה
جاء الرعب، عرفنا رائحته
אמא צעקה - מדוע התחבאת?
صرخت أمي - لماذا اختبأت؟
למה זה, ילדי, לבשת מסיכה?!
لماذا يا ولدي، لبست قناعًا؟!
ונפרוץ קדימה אל המערבולת
واندفعنا إلى الأمام نحو الدوامة
מסיכות הגז השוונו זה לזה
تشابهت أقنعة الغاز فيما بيننا
לאחד קטן פגעתי בגולגולת
أصبت واحدًا صغيرًا في جمجمته
ושלושה גדולים דקרתי בחזה
وطعنت ثلاثة كبار في صدرهم
כל חייל כאילו לא זימר אף פעם
كل جندي كأنه لم يغنِّ يومًا
כל חלל כאילו השתומם למות
كل قتيل كأنه اندهش من الموت
בידי הרע, בפצצות הרעם
بيد الشر، بقنابل الرعد
איש אחיו רצח מפחד ותמימות
قتل أخ أخاه من الخوف والبراءة
אוווו אוווו
אוווו אוווו
אוווו אוווו
ווה
אוווו אוווו
אוווו אוווו
אוווו אוווו
ווה
עוד אזכור אחות - כי לא צריך לשכוח
لا زلت أتذكر يا أختي - لأنه لا يجب أن ننسى
הם היו כמוני, הם היו טובים
كانوا مثلي، كانوا طيبين
רק אסור היה לקרב אותם לשלוח
فقط ما كان يجب تقريبهم وإرسالهم
רק אסור היה לתת להם רובים
فقط ما كان يجب إعطاؤهم بنادق
והכל נגמר - הנה המלחמה איננה
وانتهى كل شيء - ها هي الحرب لم تعد قائمة
המנורה צהבהבת ואני ואת
المصباح يتوهج بصفرة وأنا وأنتِ
שבע-עשרה שנה עברו מאז עד הנה
سبعة عشر عامًا مرت منذ ذلك الحين حتى الآن
שם רצחו אותי, לאט, לאט, לאט
هناك قتلوني، ببطء، ببطء، ببطء
והכל נשכח ופה מתים בשקט
ونُسي كل شيء وهنا يموتون بهدوء
והמוות פה צנוע ומנומס
والموت هنا متواضع ومهذب
רק אני יודע - ריאתי יורקת
أنا وحدي أعرف - رئتي تبصق
עוד את השנאה, הרצח והגז
لا تزال الكراهية والقتل والغاز
אוווו אוווו
אוווו אוווו
אוווו אוווו
ווה
אוווו אוווו
אוווו אוווו
אוווו אוווו
ווה
רק אני יודע שבמערבולת
أنا وحدي أعرف أنني في الدوامة
בהיותי פתאום אחר, איום כזה
إذ كنت فجأة شخصًا آخر، رهيبًا كهذا
לאחד קטן פגעתי בגולגולת
أصبت واحدًا صغيرًا في جمجمته
ושלושה גדולים דקרתי בחזה
وطعنت ثلاثة كبار في صدرهم
אחותי עוד רגע. שני בנים לי, שניים
أختي، لحظة أخرى. لي ولدان، اثنان
אהבתים מאד, ליבותיהם טובים
أحببتهما كثيرًا، قلباهما طيبان
אך בבוא היום... למען השמיים
لكن عندما يأتي ذلك اليوم... من أجل السماء
אל תתנו, אל תתנו להם רובים!
لا تعطوهم، لا تعطوهم بنادق!